zondag 23 april 2017

De laatste weken in de BOI

23 april 2017

Na het turbulente weer genieten we van mooi nazomerweer. Overdag is de temperatuur prima. Oke, af en toe een buitje, maar dat spoelt het zout van de boot. De dagen worden wel steeds korter doordat  de wintertijd begin april is ingegaan. 
De pasen wordt een gezellig boel aan boord van de UnWind. We krijgen 3 logees, Roel, Jacomine en Sharon. Door het weer van de afgelopen week hebben Roel en Jacomine de boot nog niet kunnen overzeilen vanuit Whangarei, dus komen ze samen met Sharon met de auto. We pikken ze op bij Russell en zeilen naar de Orokawa Bay. Hier knalt de kurk van de meegebrachte champagne en wordt tijdens de ZA braai de nodige flessen wijn soldaat gemaakt. Die nacht ligt de UnWind als in beton gegoten en slapen we als marmotten of is het de drank? De volgende morgen wordt er ondanks het koude water toch gezwommen met als beloning een lekker paasontbijt.


De benen worden gestrekt op Roberton Island, UnWind rechts op de achtergrond.

Met een fijne zeiltocht gaan we terug naar Russell, maar dan is het feest nog niet over.  Om het weekend mooi af te sluiten gaan we lekker met elkaar eten bij the Duke of Marlborough. Nog een ontbijt op de UnWind en het drietal gaat weer richting Whangarei. Wijzelf gaan richting Army Bay waar we 2 dagen voor Pampus liggen.


Met een Kiwi helmsman aan het stuurwiel.

Inmiddels wordt nu ook serieus gekeken naar een weather window om richting Fiji te vertrekken. In Russell wordt de 2e gasfles nog gevuld, Opua is gezellig met de ontmoeting van de Sarau en inmiddels zijn Roel en Jacomine ook aangekomen. Ook Sharron kan het niet laten en komt een nachtje over bij de Tara. Nog een laatste keertje samen eten en de kustwandeling naar Pahia maken en dan is het zover. 
Het vertrek!


Malcolm en Joan met de kleindochters Ruby en Lilly.

vrijdag 14 april 2017

In afwachting van Cook

12 april 2017

April doet wat hij wil en dat komt hier helemaal tot zijn recht.
Hadden we vorige week nog de natte resten van cycloon Debbie, komende vanuit Australie, houdt nu cycloon Cook Nieuw Zeeland en ons behoorlijk bezig. Vorige week trok cycloon Cook vanaf Vanuatu richting Nieuw Caledonie. Normaal trekken ze dan naar het zuidoosten en wanneer boven de dan koelere zee zwakken ze af en uiteindelijk een lagedruk gebied met de nodige warme vochtige lucht.
In dit geval kwam cycloon Cook een koufront tegen op zijn pad en ook een laag ter hoogte van Nuie en Samoa. Dit zorgde voor versterking van Cook en werd hij gedwongen door het laag ten noordoosten om een meer zuidelijke route te volgen richting Nieuw Zeeland. We luisteren naar de weerberichten en zelfs de meteorologen weten geen raad wat te voorspellen. Op woensdagavond horen we ineens dat de verwachting is aangepast en dat Cook een meer westelijke koers gaat volgen en o.a. over de Bay of Islands komt, daar waar wij liggen! De windrichting zal rondom het oog van noord met de klok meedraaien naar het zuidwesten, snelheden van max. 70 knopen. Rond middernacht zal die wind aantrekken en morgenmiddag wordt dan de meeste wind verwacht.  
Om met deze wind de dinghy met brommert achter de boot te hebben is niet ideaal, dus toch maar achterin opbergen. Alles wat los zit bergen we op, extra lijnen worden gezet en de rolgenua en stagzeil worden voorzien van een extra lijntje. We steken extra ankerketting en maken een plan indien de huidige ankerplek lagerwal wordt -nadat de wind is gedraaid- en we eventueel moeten verkassen. 
We kunnen niet veel doen dan afwachten wat komen gaat.

13 april 2017

Na een rustige, maar zeer natte nacht, luisteren we in de morgen naar de eerste weersverwachting. Het lijkt erop dat het oog van cycloon Cook de Bay of Islands schampt aan de oostkant en dat met name Coromandel en de Bay of Plenty het meeste over zich heen gaan krijgen. Hier op onze ankerplek is het zwaar bewolkt, maar nauwelijks wind. We halen opgelucht adem, want volgens de nieuws berichten was dit de krachtigste storm sinds 1968, waarbij in Wellington een passagiers schip zonk.

                     

Op pad BOI

6 april 2017


Bream Head, daar waar we mijn verjaardag hebben gevierd met Roel & Jacomine en nog hebben gewandeld en bovenop hebben gestaan.

Met het laatste restje afgaand tij verlaten we Urquharts Bay en dus Whangarei. Met een west-noordwestenwind zeilen we richting het noorden. We zien de kust voorbij trekken, daag Whangarei, wie weet tot ooit!
Het zonnetje schijnt en opeens horen we gespetter en gesnuiver aan stuurboord. Het zijn dolfijnen, van die echte, die we nog van de tv kennen, Flipper. Ze geven een showtje weg, waar het dolfinarium in Harderwijk een puntje aan kan zuigen. Ze zwemmen wel 2 uur met ons mee en ze vinden het prachtig als de wind aantrekt en we harder gaan. Ze zien het gewoon als wedstrijdje. Aangezien we door die wind soms op 1 oor liggen zwemmen ze soms bijna naast het gangboord.












Ze weten van geen ophouden. Ze schuren langs de boot, spelen en springen. Je blijft geboeid en raakt niet uitgekeken. En dan ... opeens gaan ze bakboord uit en weg zijn ze.


Cape Brett. Welkom Bay of Islands.

Het lijkt of we er een gewoonte van maken om met veel wind ergens aan te komen. De hele dag hebben we met de westenwind aan de hoge wal goed kunnen zeilen. Maar na het passeren van Cape Brett wordt ons zeilgebied lagerwal en is het behoorlijk stampen. Zoals altijd kan het spoken rondom de kapen, daarbij maken de deining en uitgaand tij het er niet beter op. Met de nodige ( teveel!) helling moeten we de nodige slagen maken om Oke Bay te bereiken. We hebben ook eigenlijk teveel zeil op, maar ja moeten we reven (zeil verkleinen) voor dat "kleine" stukje.....Ja Niels!
Het is dan weer een heerlijk gevoel om in de luwte te komen, zeilen te laten zakken en het plonzen van het anker te horen en een zeiltocht van 65 Nm af te ronden. Het was ondertussen ook al weer Gin O'Clock geworden met een ondergaand zonnetje in de kuip.


donderdag 13 april 2017

Whangarei

20 maart t/m 3 april 2017

Vanuit de bay van Whangaparaoa gaan Roel en Jacomine richting Whangarei en wij gaan naar Mahurangi Harbour, waar we Joan en Malcolm van de Sarau opzoeken. Zij hebben daar een vaste mooring bij Scotts landing. 's Avonds borrelen we bij ze aan aan boord en kletsen weer bij. De volgende dag laten ze ons de omgeving zien en bezoeken we kort hun dochter en schoonzoon, die een nieuw huis aan het bouwen zijn, waar zij ook aan hebben meegeholpen. 
Ze hadden ons al eerder verteld over een Nederlandse vriend, die ze kennen met een boot en we ontmoeten Ted op zijn boot in de marina. Ted is op 16 jarige leeftijd naar NZ is geëmigreerd en is inmiddels dik in de zeventig, maar is nog steeds een aktieve zeiler, die met zijn zelfgebouwde boot al weer plannen heeft om nog een rondje Pacific te doen. Hij nodigt ons uit voor een wijntje bij hem thuis. Hij heeft prachtige verhalen en heeft goed geboerd hier in NZ. We blijven langer dan gepland en hij nodigt ons uit voor eten. Het toeval wil dat Malcolm vis voor hem had meegenomen wat nu door zessen wordt gedeeld. Het wordt weer een gezellige spontane avond. 
Volgende dag varen we "voor de wind" naar Kawau Isl. waar we nog 'n oude bekende zien bij de plaatselijke jachtclub, de NZ boot "Falshator" (ooit ontmoet in Panama). We blijven hangen en eten op de Kawau jacht club, waar we vorig jaar ook zijn geweest. De volgende morgen gaan we met stroom mee naar Whangarei. De wind verwachting was min min, maar na 2 uur motoren kunnen we ,zij het "hoog aan de wind", de rest van de dag prima zeilen.


Lekker snavelen bij de Kawau yacht club.

Aangekomen in Urquharts Bay pikken we de volgende dag Phil van UK sails op. Hij heeft onze Code 0 gemaakt (licht weer voorzeil) en wil kijken hoe hij staat. We hebben helaas nauwelijks wind, maar hij heeft genoeg gezien om het zeil ietwat aan te passen. 
Nadat we hem weer aan de kant hebben afgezet is het wachten op het juiste getijde om de rivier op te gaan, richting Whangarei-Town Basin. Om de tijd te doden besluiten we om de onderkant van de boot en de kiel schoon te maken. Duikfles op en daarna met de overgebleven lucht tevens op Jacobs schelpen jagen, die je in deze baai zou moeten kunnen vinden. Op 1 april is het seizoen officieel over, maar op 9 meter diepte liggen er nog genoeg. Het is alleen zoeken naar de juiste maat. Al met al vindt Mar er dik 20 en eten we die avond een fantastisch gerechtje met scallops geserveerd op een salade van rauwe julienne gesneden courgette/appel en gember. Heerlijk.


Ingezoomd zijn ze prachtig met een soort pareltjes op de randen.

Het is weer fijn om in Whangarei te zijn. We liggen naast David van de Rewa, die we kennen van Opua. We kennen hier ook de weg. Winkels en bedrijven zijn makkelijk aan te lopen.
Op maandagochtend kan Niels direct bij de chiropracter terecht en kunnen we daarna samen op pad. We hebben weer een lange lijst met daarop de nodige reserve onderdelen en bezoeken de diverse bedrijven. Straks in de Pacific en met name Indonesië schijnt er weinig te koop te zijn. Na winkel nummer zoveel hebben we het allebei met elkaar gehad en barst de bom. Kortom, Niels links om en ik rechts om richting het centrum. Ik loop de eerste de beste kapperszaak binnen en kom er helemaal blij uit. Nog lekker een uurtje zonder Niels door de winkelstraten gestruind en de nodige dingen van mijn lijst kunnen afstrepen. Ben ruzie al weer vergeten en tevreden kom ik aan boord terug. Aangezien het maandagavond ook nog sporten bij Mo is, toevallig ......boxen, kon ik daar de eventuele restanten van mijn frustraties botvieren op Jacomine. Sorry Jacomine, maar het kwam goed uit.  
Na vele dagen op de boot is het wel even fijn dat ieder nu zijn ding heeft. Niels is "lekker" druk met zijn klussenlijst en ikzelf breng 2 dagen door op de zeilmakerij van Phil van UK sails (even reclame maken...) Met zijn zware naaimachines is het een "fluitje van een cent" om nieuwe hoezen voor de dekluiken en schaduwdoeken voor de kuip te maken. We downloaden google earth kaarten voor Fiji, Papua Nieuw Guinea en Indonesië bij Sharron, die goed en snel internet heeft.
Ook Pak'n Save is blij met ons, we doen boodschappen voor de komende 6 maanden, karren vol en dit keer zonder problemen met zijn tweeën! We zijn zo druk als een klein baasje en voor je het weet is er zo een week voorbij.


Op chique met Veronica en Sharron

Op vrijdagavond heeft Sharron een ladies night /clothing swop georganiseerd, klinkt leuker dan een "nederlandse vrouwenavond". Naast de lekkere hapjes en "skinder" is er ook voor iedereen wel wat bij om kleding te ruilen. Alle spullen die geen nieuw lichaam vinden gaan naar het Leger des Heils.
Zaterdag 1 april organiseren we een afscheidsdiner voor Sharron en haar vrienden, die ons zo gastvrij hebben ontvangen de afgelopen periode tijdens Kerst en Oud&Nieuw. Wij, Jacomine ik en Darren draaien een 7 gangen diner in elkaar met bijpassende wijnen. Het wordt een succes en iedereen is op chique. 
De volgende dag wordt Niels opgepikt door Phil. Hij heeft een tweedehands zeilboot gekocht en we doen mee met een lokale regatta. Phil is Phil en hij heeft de briefing niet meegemaakt en weet dus ook niet de route en welke boeien we moeten ronden. Bij de start volgen we een snel uitziende boot in de veronderstelling dat deze het wel weet. Je raadt het al, nee dus. Het hele veld gaat een andere kant op en dat was de goede. Dit gebeurde nog een paar keer, maar we hadden veel plezier en gingen zo snel dat we alsnog voorop voeren, maar aangezien we hier en daar wat boeien aan de verkeerde kant hadden gerond vielen we niet in de prijzen..... Dan maar een biertje.