dinsdag 15 augustus 2017

Buton

06 augustus 2017

Zondagmorgen gooien we de trossen los en halen, gelukkig, zonder problemen het anker op. We verlaten Banda Neira en vervolgen onze reis over de Banda Zee richting Wakatobi. We moeten 400 Nm overbruggen voor we bij Hoga eiland zullen aankomen. De ZO wind blaast ons met 14-18 knopen door de eerste dag en nacht. De zee is kalm en met een bijna volle maan is licht overbodig. In onze voetsporen zeilt de Stars End 2, altijd fijn om een AIS contact in de buurt te hebben.
De volgende dag trekt de wind aan, maar nog steeds prachtig weer. In Indonesië kijk je niet alleen naar de horizon, maar ook in het water. De nodige boomstammen komen voorbij gezeild en zien we de eerste FAD's (fish attrackting device) in een vierkante vorm voorbij komen. Deze onverlichte opstakels, inclusief net, komen in allerlei vormen en maten voor en drijven lukraak in de oceaan. De coördinaten geven we door aan de achterop komende boten.
Het is lekker om weer te zeilen en met zijn tweeën te zijn. Tijd om te lezen, geen Engels, blog bijwerken en helemaal niets te doen. Een boterham met kaas en een Nederlandse prak smaken ook weer heerlijk na het vele, weliswaar lekkere, Indonesische eten.
De tweede nacht gaat voorbij, We passeren een noordzuid route voor de grote scheepsvaart richting Australie. 's Morgens hebben we dan eindelijk een bultrug walvis langszij, al diverse keren zien we in de verte het geblaas, maar verder niets.


Tekst volgt.....


Hoga Island, onderdeel van de WaKaToBi. WAngi Wangi, KAledupa, TOmia en BInongo eilanden.











Asrul, de duikinstructeur met familie.


Mooi gezichtje.


Met Pondang naar de sea gypsies.




                             




Zelfs voetballen op de steigers.




                                






                             

   










donderdag 3 augustus 2017

Duiken en snorkelen Banda eilanden


Duiken bij "Banana Island" samen met Nikki en Frank "Stars End 2" en Amanda en Andrew "Angel Wings". De mooiste foto's zijn genomen Amanda, dus die heb ik kunnen lenen. Ook foto's van het snorkelen bij Gunung Api en Ai eiland.


Anemoon garnaal

                   

Mandarin fish


Nudibranch

                  

Cleaner shrimp


Ornate oyster


Murene met zijn lelijke kop.


De Lion fish, een jonkie


Christmas tree worm





Koraal bij Gunung Api eiland


Trigger clown fish, Ai Island




dinsdag 1 augustus 2017

De Banda eilanden

28 juli 2017

Debut ligt inmiddels 25 Nm achter ons als het anker bij Wilar eiland in het water valt. We willen lekker een nachtje in mooi blauw water liggen voordat we verder naar de Banda eilanden gaan. Bij binnenkomst hebben we honderden zwarte boeitjes aan stuurboordkant, maar aan het einde ervan is een mooie open plek vlak bij het rif. In eerste instantie liggen we er met Stars End 2, maar al gauw volgen er nog 4 andere boten, die hetzelfde idee hebben en ons waarschijnlijk via de AIS hebben zien liggen, Big brother is watching you! Met het bijbootje gaan we richting het strand en kunnen even de benen strekken. Na een mooie snorkelpartij hebben we een sundowner bij ons aan boord. We worden verrast door een lokale visser in negatieve zin. Hij doet zich voor als een soort van politie en wil aan boord komen en paspoorten zien, wat we weigeren. Als hij zijn zin niet krijgt, wilt hij dat we allemaal direct vertrekken. We leggen uit dat we alleen een nacht blijven en morgenochtend weg zijn. Uiteindelijk vertrekt hij, maar echt op ons gemak zijn we niet. Bij het eerste daglicht haalt iedereen zijn anker op en gaan weg op pad naar Banda.



Voor anker in het blauwe water van Pulau Wilar

Het verloop van de tocht is zonder problemen en na een nachtje doorvaren hebben we 's morgensvroeg Pulau Hatta, voorheen Rozengain, in het vizier. We willen hier eerst nog snorkelen, voordat we naar het 8 Nm verderop gelegen Banda Neira gaan. Er staat een behoorlijke deining en het snorkelen valt een beetje tegen. De stroom begint te kenteren, dus we gaan weer snel terug aan boord. 
Aan het eind van de morgen varen we Zonnegat Bay in. Ja, Nederlandse namen hier, mede door ons roemruchte verleden. De ankerplek is erg diep en alleen langs de kant is het iets ondieper en wordt er op de zg. Med mooring stijl geankerd. Er liggen al de nodige boten en volgens hen is er geen plek meer. Net is voor Niels, want die ziet nog een plekje tussem een Franse boot en een lokale vissersboot. We laten het anker rustig vallen en ik stuur de boot achteruit naar de kant. De Fransman weigert in eerste instantie een lijn aan te nemen, maar we houden vol. Met 2 lijnen naar de wal liggen we even later prima en we horen de Fransoos niet meer. 


Het waterfront van Banda Neira met op de achtergrond Fort Belgica.

De Banda eilanden zijn vooral bekend door de nootmuskaat. Waren het eerst de Chinezen, die hun porselein tegen dit kostbare goed ruilden en later de Arabieren met hun stoffen, de naam nootmuskaat vind je nog terug in het Arabische land Oman, Muskat. In 1600 waren het de Portugezen en Nederlanders die wel interesse toonden. Alleen wij hadden van ruilen nog niet gehoord en kwamen met vuurwapens. De nodige afslachtingen olv Pieter Janszoon Coen vinden plaats en de Verenigde Oost Indische Compagnie is oppermachtig. Verspreid over de eilanden vind je nog de diverse forten met de Nederlandse namen. 
Op een dag komen de Engelsen in het geding en bezetten het eiland Rhun. De Nederlanders willen dit eiland wel erg graag en met het verdrag van Breda wordt de ruil bezegeld met het toen nog onbekende "Nieuw Amsterdam", het huidige New York. Nu terugkijkend niet de beste ruil ooit. Pulau Rhun staat daarom nu nog bekend als Manhattan Island. 


In 1600 liepen hier de Nederlanders (Belanda's) rond.

                           

De vele eetstalletjes


Het centrum van Banda Neira, nu extra druk, omdat er een ferry is aangekomen.


Cilu Bintang, een hotel/restaurant, een kopie van hoe het ooit eens was.

Het is prima vertoeven op Banda Neira. We liggen bij een klein hotel cq duikschool. De mensen op het eiland zijn erg vriendelijk, alles is kleinschalig en dus aan te lopen. We ontdekken Cilu Bintang, een nieuw hotel/restaurant gebouwd in de koloniale stijl en wat uitkijkt over de restanten van Fort Nassau. We eten er heerlijk en het blijkt dat er ook kooklessen worden gegeven, waar ik later in de week gebruik van maak. 
Met een lokaal bootje varen we naar het grootste eiland Banda Besar, waar in het Nederlandse tijdperk 38 nootmuskaatplantages waren en tot vandaag nog steeds bewerkt worden, sommige door nazaten van de familie van den Broecke. Het vruchtvlees, waarin de nootmuskaat zit wordt oa. verwerkt tot jam en snoepgoed. Overal in de straatjes worden de noten gedroogd en verkocht. Ook groeien hier de amandelbomen, waarvan de noten veelvullig in gerechten worden gebruikt.

                       

Op Pulau Banda Besar vind je de nodige Koro Koro's, de traditionele boten.

                        

Op deze wijze wordt de amandel uit zijn jasje geholpen.


De nootmuskaatboom.

                          

Met dit aparaat wordt de nootmuskaat uit de boom gehaald

                           

Nootmuskaat, naast de noot wordt de buitenkant gebruikt voor jam en gekonfijt fruit.

                              

De kaneelboom


Beteng Hollandia op Pulau Banda Besar





De jeugd van Lonthoir op Banda Besar.


Beteng Belgica


Prachtige kleding








Afscheidsavond bij Cilu Bintang


Kookcursus gegeven door Dilla, Cilu Bintang

                                 

Aubergine met amandel (kenari) saus, Tempeh, Gado Gado en een Indonesische salade.

Er is van alles te doen en we besluiten om hier langer te blijven en de bestemming Namrole, gelegen op Ambon te laten voor wat het is. 
Samen met de duikschool TNT gaan we duiken bij Banana Island. Hier vind je een prachtige koraalwand met de nodige vissen. We snorkelen bij Gunung (vulkaan) Api, die na de uitbarsting in 1988, een nieuwe onderwaterwereld heeft geschept. Je kunt de vulkaan beklimmen, maar beiden hebben we geen puf om met deze tropische temperaturen omhoog te gaan.


Met de boot naar Pulau Ay.


De nieuwe bewoners van Beteng Revenge

                               
   
Jack fruit bij perkenier Welvaren. Het woord perkenier komt vanuit het Nederlands.

Er is ook werk aan de winkel. Tijdens de passage naar Banda deed opeens het zendgedeelte van onze AIS het niet meer. De ontvanger werkte naar behoren, dus konden we in ieder geval wel de boten om ons heen zien. De foutmelding op het scherm betreft de GPS, die onze positie doorstuurt. Frusterend, want deze hebben we in NZ opnieuw aangeschaft, omdat we toen dezelfde klacht hadden. Niels loopt van alles na, plafond en achterwand gaan eruit om te kijken of de kabel naar die naar buiten gaat niet klem zit, maar alles ziet er gaaf uit. Diverse emails worden naar Icom gestuurd, maar van niemand respons. We hebben mazzel, want een paar boten verderop ligt de Nederlandse boot Gaia met Ben en Astrid, waar we even daarvoor kennis mee hebben gemaakt. Ben heeft een gloednieuwe AIS aan boord en deze kunnen we overnemen. Samen met Niels wordt deze gestalleerd en zijn we weer zichtbaar.