Sempango, Chimaltenango

31 oktober & 1 november 2014

Dia de Todos los Santo

De dag van de doden is de meest belangrijke nationale feestdag in Guatemala. Op 1 november worden de doden feestelijk herdacht. De Guatemalteken maken dan grote vliegers, waarvan helaas de meesten als pronkstuk aan de grond blijven staan. Aan de staart van deze kleurrijke vliegers hangen berichten voor de doden. Graven worden versierd met bloemen en familie en vrienden komen op de begraafplaatsen bijeen om met elkaar te eten en de overledenen te herdenken. 

In Sumpango, Chimaltenango, wordt het elk jaar grootst aangepakt en wij wilden daar graag bij zijn. Maar daar moet je dan wel wat voor over hebben, want het ligt niet naast de deur. We boeken de twee daagse trip via het lokale reisbureau, wat achteraf geen succes was. In de luxe mini van, meer een veredelde bus, was het weer krap zitten en die zit was een hele lange.

En route gaan we langs de "relief map", een soort van park waar de plattegrond van Guatemala in 3D wordt uitgebeeld en je van bovenaf kunt bekijken. 

Meer dan eens is de chauffeur de weg kwijt en raken we verstrikt in het drukke verkeer. Het hele programma loopt verschrikkelijk in de soep. Na de lunch, die we ergens na vijven geserveerd krijgen, staat er nog een Maya ritueel op het programma. We krijgen aan de hand van onze geboortedatum een eigen Nawal, dit is een Maya teken, naam en kleur. 

Op pad naar onze finca is het gaan regenen en aangezien we op dik 2000 meter zitten is het behoorlijk koud. De klok staat inmiddels op 21.30 als we bij onze finca aankomen. Het geboekte diner staat in aangepaste vorm op een buffet, personeel zit al thuis en het enige wat nog warm is, zijn de frietjes op de spiritusbrander. Met hangen en wurgen kunnen we nog een slaapmutsje bestellen. 

Op 1 november rijden we naar Sumpango, waar het al een drukte van belang is. Het voetbalveld staat vol met vliegers, barriletes genaamd. Er zijn grote en kleine vliegers. De grote kunnen een diameter van wel 20 meter hebben. Ze zijn gemaakt van papier en zware bamboestokken en het kan maanden duren voordat ze klaar zijn. Helaas is er niet veel wind en alleen de kleinere vliegers gaan de lucht in. 

Drukte in Guatemala City

Zo'n klein grappig opdondertje

Een soort van Madurodam, maar dan anders. Guatemala in relief uitgebeeld.

Spring maar achterop, gaat in ieder geval sneller dan de rest.

Het Maya ritueel.

Niels en Ad blijken dezelfde Nawal te hebben en Dona Paula maakt er een mooi verhaal van. 

                             

Finca Loma, een prachtige lodge, waar we tekort kunnen zijn.

Onze luxury van.

Dit ga je krijgen als je na uren bussen wordt vrijgelaten.

Cocina local

Mais blijkt in 40 kleuren voor te komen.

Nog snel een vlieger kopen.

We waren niet de enige...

                         

                        

             

Tikal & Flores

20-24 oktober 2014

We krijgen het voor elkaar om op een nationale feestdag op pad te gaan. Gelukkig hier geen taferelen a la Nederland met overvolle woonboulevards, maar wel een tjokvolle bus. Richting het noorden rijden weer andere busmaatschappijen, waar vooraf reserveren niet mogelijk is. In de zg. 2e klas bus, is het gewoon wie het eerst komt.... en wij waren niet de eerste. Kortom, de eerste 1,5 uur staande receptie. Gelukkig dunt het dan uit en kunnen we de resterende 3 uur zitten. We gaan samen met Ad en Marianne naar Tikal, een voormalige stad van de Maya's. Het ligt in de grootste provincie van Guatemala, El Peten met als hoofdstad Flores. 

Bij aankomst in Santa Elena is de beloofde "Chickenbus" nergens te bekennen. Een slimme taxichauffeur ziet handel en zodoende scheuren we even later met een normale taxi de laatste 60 km naar Tikal. 

We gaan direct op pad om zo nog een zonsondergang mee te pakken. Door een naderende bui hebben we prachtige foto's, maar als verzopen katten komen we weer thuis.

Tikal, ook wel Yax Mutal genoemd, is een van de oudste Maya sites in Guatemala. Het ontwikkelde zich tot een van de meest invloedrijke steden. In hoogtij dagen was het bevolkt door bijna 100.000 mensen. De Maya's waren hun tijd ver vooruit, zo hadden ze hun eigen kalender, astronomie, schrijfsysteem en architectuur. Prachtige namen, zoals Ah Cacau ( Heer Chocolate) en zijn aartsrivaal Calakmul. Maar aan dit alles komt een eind. Droogte, voedsel tekort en oorlog zorgt voor de te neer gang.

Nu zijn de tempel piramides overgenomen door het oerwoud, hoor je de howler monkeys en voel je je een beetje Indiana Jones. Sinds 1979 is het een UNESCO Cultureel Erfgoed en wordt er van alles gerestaureerd.

De volgende dag gaan we weer vroeg op pad. Elke tempel wordt gezien of beklommen en zien we vanaf tempel IV de nummers I en II boven het oerwoud uitsteken.

En maar blijven lachen, nog 4 uur te gaan.....

                 

De ceiba-boom (of kapokboom) was de heilige boom van de Maya's. Deze bomen kunnen tot wel 40 meter hoog worden. De boom symboliseert de 13 lagen in de hemel, de aardbodem en de 9 niveaus van de onderwereld volgens de Maya's.

Achter de muren bevindt zich de Centrale Akropolis.

Tempel I of de Tempel van de Grote Jaguar.

De Noord Acropolis aan het Grote Plein.

Zal het ooit droog worden.......

We hebben er weer zin an.

Een van de Tweeling Piramides met de altaars

                             

Love letters from the past

Tempel IV in de steigers.

Vanaf 65 meter is dit het uitzicht vanaf Tempel IV. Vooruit zie je Tempel I en II.

Vier op een rij

Het Grote Plein

Tempel van de Grote Jaguar.

Tempel van de Maskers.

De Centrale Akropolis

De zeven tempels.

Aankomst in Flores, onze Posada Estudentes.

Lago de Peten Itza.

Het snoepje van de week.

Ook hier eist de regentijd zijn tol. Het waterpeil was 2.86 hoger dan normaal.

Als een vis in het water.

                              

Natuurlijk mag een boottochtje niet ontbreken.

Flores vanaf het water. Het is een klomp huizen op een eiland, je loopt in een kwartier het hele dorp rond.

De verbinding naar het vaste land.

Sunset met een sun downer.

De smalle glob richting de kerk.